VLB (VESA Local Bus) is een computer bus architectuur ontwikkeld door VESA (Video Electronics Standards Association) voor het koppelen van high-performance apparaten aan een computer moederbord. Hij is ontworpen voor een snelle verbinding tussen randapparatuur zoals videoversnellers, netwerkinterfacekaarten en andere I/O-apparaten. VLB was de eerste bus die werd ontworpen om 32-bits gegevensoverdracht te ondersteunen.

VLB werd eind jaren tachtig geïntroduceerd en was enkele jaren populair voordat het uiteindelijk werd vervangen door PCI en AGP. VLB was de eerste bus met een fysieke interface voor krachtige randapparatuur en bood een veel snellere verbinding dan de ISA-bus. Vanwege het ingewikkelde ontwerp en de hoge kosten werd hij echter geleidelijk afgeschaft en vervangen door de gebruiksvriendelijkere PCI-bus.

Het belangrijkste voordeel van VLB was de hoge snelheid. Hij kon gegevens overdragen met een snelheid van 33MHz en had een maximale doorvoer van 133MB/s. Dit was aanzienlijk sneller dan de 8MHz ISA bus, die een maximale datasnelheid van 16MB/s had. VLB kon ook tot zeven apparaten op dezelfde bus herbergen.

VLB had verschillende nadelen die het minder aantrekkelijk maakten dan andere busarchitecturen. Het was duurder om te implementeren, en het complexe ontwerp maakte het moeilijk te configureren. Bovendien was de VLB-bus niet compatibel met oudere apparaten, waardoor het moeilijk was om bestaande systemen te upgraden.

5. Er waren verschillende typen VLB-bussen die in verschillende systemen werden gebruikt. Het meest voorkomende type was de VLB-16, die gegevens kon overbrengen op 16MHz. Een ander type was de VLB-32, die gegevens kon overbrengen op 32 MHz. Er waren ook versies van VLB die 64-bits gegevensoverdracht ondersteunden.

6. VLB werd ontworpen om krachtige apparaten te ondersteunen, zoals videoversnellers, netwerkinterfacekaarten en andere I/O-apparaten. Het werd ook gebruikt om andere soorten randapparatuur aan te sluiten, zoals scanners, modems en geluidskaarten.

VLB was beperkt in zijn vermogen om meer dan zeven apparaten op dezelfde bus te ondersteunen. Bovendien maakte het complexe ontwerp het moeilijk om bestaande systemen te upgraden.

VLB werd uiteindelijk vervangen door de PCI-bus, die veel sneller en gemakkelijker te configureren was. PCI was ook compatibel met oudere apparaten en kon tot 64 apparaten op dezelfde bus herbergen.

VLB was een populaire busarchitectuur eind jaren tachtig en begin jaren negentig. Het bood een snelle verbinding tussen randapparatuur en kon tot zeven apparaten op dezelfde bus herbergen. Het complexe ontwerp en de hoge kosten maakten het echter moeilijk te configureren en te upgraden, en uiteindelijk werd het vervangen door de gebruiksvriendelijkere PCI-bus.